Gratis verzending binnen het VK bij bestellingen boven £ 150!
0

Je winkelmandje is leeg

Shop Pedalen & Accessoires
MERKEN
Blogs
Over

Led Zeppelin IV (1971)

Led Zeppelin IV was het afsluitende hoofdstuk van de eerste vier albums die de band in de eerste drie jaar van haar carrière opende, beginnend met Led Zeppelin I uit 1969 en culminerend in dit klassieke, ongetitelde vierde album, dat algemeen bekend staat als Led Zeppelin IV, of "ZoSo" naar het symbool van Jimmy Page dat voor de LP was ontworpen.

Dit album bevat enkele van de best bekende nummers van de band, waaronder "Stairway to Heaven", en is een van de bestverkochte albums aller tijden, met inmiddels meer dan 37 miljoen verkochte exemplaren.

Tijdens het opnamemoment van dit album nam Jimmy Page een eenvoudige gitaaropstelling en gebruikte deze om een gelaagd rockalbum te creëren dat in de meer dan 50 jaar na de release talloze aspirant-gitaristen heeft geïnspireerd.

De opname van Led Zeppelin IV

Het opnamemoment van Led Zeppelin IV was uniek. Nadat de band terugkeerde van Bron-Yr-Aur in Snowdonia, waar ze de schrijfsessies voor het album hadden voltooid, richtten ze zich in de nieuwe studio's van Island Records in Basing Street in Londen. Hier namen ze het openingsnummer van het album op, "Black Dog".

Op dat moment besloot de band een commerciële studioruimte te verlaten en zich te verhuizen naar Headley Grange in Hampshire, waar ze de Rolling Stones Mobile Studio zouden gebruiken om in een huiselijkere omgeving op te nemen.

Opnemen in een landhuis stelde de band in staat om dag en nacht door te werken, en gaf hen de vrijheid om te experimenteren en nieuwe ideeën uit te proberen, evenals spontane optredens vast te leggen terwijl ze de nummers repeteerden.

De enorme omvang van het huis werd zelfs als onderdeel van het opnamemoment gebruikt, met name voor de intro van het afsluitende nummer van het album, "When the Levee Breaks". John Bonham warmde op achter een drumstel dat in de hal van het landhuis was opgesteld, en nadat hij de galm hoorde die door de hoogte van het plafond werd gecreëerd, liet Jimmy Page microfoons van bovenaf ophangen om het massieve geluid vast te leggen. Het is uitgegaan als een van de meest gesamplede nummers ooit, met Beastie Boys, Dr. Dre, Eminem, Aphex Twin, Massive Attack en velen meer die Bonhams epische drums als een solide basis voor hun eigen werk gebruikten.

Led Zeppelin voltooide alle basisopnames bij Headley Grange voordat ze terugkeerden naar Island Records in Londen om de overdubbing te doen.

Jimmy Pages gitaren op Led Zeppelin IV

Tijdens het opnamemoment van Led Zeppelin IV gebruikte Page een vrij eenvoudige selectie gitaren, waarvan de meeste al vaste onderdelen waren van zijn live- en studio-opstellingen.

Gibson 1959 Les Paul Standard "Number One"

Jimmy Page Gibson Les Paul Standard 1959 Number One | Boost Guitar Pedals

Jimmy Pages Gibson Les Paul Standard 1959 "Number One". Bron: Gijsbert Hanekroot / Alamy Stock Photo

De gitaar die we het meest met Jimmy Page associëren, is zijn 1959 Gibson Les Paul die hij "Number One" noemde. Dit is de gitaar die hij in 1970 kocht van Joe Walsh, die de dikke hals van de '59 al had laten verslijpen tot een slankere profiel. 

Zoals de naam al aangeeft, was "Number One" de belangrijkste gitaar die werd gebruikt voor alles wat met humbuckers te maken had op het album, en werd zelfs op verschillende gelegenheden rechtstreeks in de mengtafel gestoken.

Fender Telecaster "Dragon" 1958/59

Jimmy Page Dragon Telecaster | Boost Guitar Pedals

Jimmy Pages gerestaureerde "Dragon" Telecaster: het originele lichaam met een nieuwe laklaag. Bron: Scarlet Page / Sundragon

De "Dragon" is een 1958/59 Telecaster die Jeff Beck in 1966 aan Jimmy Page cadeau deed als dank voor het aanbevelen van hem voor de Yardbirds-gig nadat Eric Clapton was vertrokken. Deze gitaar was een belangrijk onderdeel van de sound van het eerste album van de band, en was een vaste waarde gedurende de vroege jaren van de band.

De gitaar, oorspronkelijk met een blonde afwerking met esdoornhals en rozenhout toets, werd door Page in het begin van 1967 aangepast, toen hij zeven kleine ronde spiegels op het lichaam plakte. Enkele maanden later besloot hij de laklaag te verwijderen en het drakenmotief met de hand te schilderen. Hij plaatste een transparante acrylbeugel met diffractiefolie eronder. 

Naast dat het de belangrijkste gitaar was die Page gebruikte op het debuutalbum van de band, was de meest opvallende inzet van deze gitaar op Led Zeppelin IV Pages solo voor "Stairway to Heaven". Volgens de legende bereikte hij dit in één take.

Kort daarna, terwijl hij in de VS op tournee was, besloot een vriend hem te verrassen door de gitaar, die hij achter had gelaten, opnieuw te lakken. Helaas had de nieuwe laklaag de gitaar verpest, volgens Page in een interview met Guitar World in 1998, die beweerde dat daarna alleen de hals-pickup nog werkte.

Page gebruikte de hals opnieuw, maar het lichaam werd pas in 2019 weer gelakt na restauratiewerk

Fender Electric XII 12-snarig

Naast de klassieke Page-combinatie van een Les Paul en een Telecaster, gebruikte hij ook deze Fender Electric XII 12-snarig voor alle 12-snarige delen op "Stairway to Heaven". Als het om 12 snaren gaat, wordt Jimmy Page het meest geassocieerd met zijn gebruik van de Gibson EDS-1275 tweehalsgitaar, die hij live gebruikte zodat hij 6- en 12-snarige delen op één instrument kon combineren. Maar in de studio gebruikte hij de Fender Electric XII. Er wordt gezegd dat deze gitaar rechtstreeks in de mengtafel werd gestoken voor de opname van dit nummer.

Harmony Sovereign H1260 

Page experimenteerde vaak met verschillende akoestische gitaren voor verschillende delen op Led Zeppelin-albums, echter, de meerderheid van de akoestische delen op Led Zeppelin IV werd opgenomen met zijn Harmony Sovereign H1260, die op basis van zijn serienummer is gedateerd op 1962.

Deze gitaar werd vaak door Page gebruikt om op te schrijven, maar vanaf Led Zeppelin III werd hij ook een vaste favoriet voor het opnemen in de studio.

Danelectro DC59

De Danelectro DC59 was de gitaar die Jimmy Page vaak pakte voor alternatieve stemmingen en slidegitaardelen. Hij was deze gitaar al sinds 1963 in bezit, toen hij een fulltime sessiemusicus was, en hij werd gebruikt tijdens zijn tijd bij de Yardbirds. 

De DC59 is in de loop der jaren op veel Led Zeppelin-nummers verschenen, variërend van "Black Mountain Side" op Led Zeppelin I tot latere nummers in zijn carrière zoals "Kashmir" en "In My Time of Dying".

Op Led Zeppelin IV werd hij gebruikt op "When the Levee Breaks" met een stemming van C-F-C-F-A-C, een variatie op Open F-stemming waarbij alle snaren worden ontstemd naar de noten van een F-majeurakkoord.

Jimmy Pages versterkers op Led Zeppelin IV

Er is niet veel gedocumenteerde informatie over welke versterkers Jimmy Page in de studio gebruikte voor Led Zeppelin IV, echter op basis van versterkers waarvan bekend was dat hij ze in bezit had en versterkers die hij live zou spelen, kunnen we een paar aannames doen over wat hij op dat moment waarschijnlijk bij de hand had.

Supro Coronado 1959

De Supro Coronado is een versterker die al sinds het eerste Led Zeppelin-album bij Page was, maar op een gegeven moment in zijn leven viel hij helaas van de achterkant van een vrachtwagen en raakte hij beschadigd.

De versterker werd herbouwd met een aantal wijzigingen: de originele 2x10-luidsprekeropstelling werd vervangen door een enkele 1x12-luidspreker, een nieuwe baffle en grille cloth werden gemonteerd, en enkele circuitwijzigingen die het gevoel van de versterker veranderden. 

Page gebruikte de Supro Coronado samen met zijn Dragon Telecaster om de "Stairway to Heaven"-solo op te nemen.

Marshall Super Lead / Super Bass

Op dat moment gebruikte Page voornamelijk Marshall-versterkers voor de live shows van de band, in combinatie met zijn 1959 Les Paul. Het is zeer waarschijnlijk dat deze nu legendarische combinatie zou zijn verschenen in de opnamesessies voor enkele van de zwaardere momenten van het album.

Het vroegste voorbeeld van Page die bekend was met het gebruik van een Marshall in de studio was in 1969, toen hij een Super Bass gebruikte om "Heartbreaker" op Led Zeppelin II op te nemen. Die rauwe, middenfrequentie-rijke overdriven toon is een toon die we herhaaldelijk hebben gehoord in andere Zeppelin-rocknummers: we kunnen er veilig vanuit gaan dat deze versterker bijvoorbeeld zou zijn gebruikt op "Rock and Roll".

DI naar de mengconsole

Er zijn een paar gevallen bekend waarbij Jimmy Page een gitaar rechtstreeks in de mengtafel stak tijdens de albumsessies. Een van deze gelegenheden was tijdens de opname van "Black Dog". Zijn Les Paul werd rechtstreeks in de mengtafel gestoken en de overdrive werd bereikt door een paar 1176 Compressor-units in serie te zetten om die harde, geknipte drive-toon te creëren.

Een ander bekend voorbeeld is wanneer Page zijn Fender Electric XII rechtstreeks in de mengtafel stak om de cleane 12-snarige delen voor "Stairway..." op te nemen.

Een gitaar DI in de analoge mengconsoles van die tijd gaf doorgaans een zeer neutraal, schoon signaal - tenzij het signaal werd overdriven door de fader omhoog te duwen en veel compressie toe te passen. 

Voor de 12-snarige delen op "Stairway to Heaven" bood de DI-benadering een zeer schoon, Piezo-pickup-stijl geluid zonder dat er EQ-wijzigingen door een versterker werden geïntroduceerd. In de context van het nummer was het een zeer effectief geluid dat contrasteerde met de zwaardere overdriven gitaren die binnenkwamen terwijl het nummer opbouwde naar zijn crescendo.

Welke gitaarpedalen gebruikte Jimmy Page op Led Zeppelin IV?

Net als met zijn versterkers is er zeer weinig gedocumenteerd bewijs van de gitaarpedalen die Page gebruikte tijdens de opnamesessies voor Led Zeppelin IV, echter hij had een paar geselecteerde pedalen in zijn live-opstelling die zeer waarschijnlijk ook in de studio zijn gebruikt.

Maestro Echoplex EP-2

In 1970 begon Jimmy Page de Maestro Echoplex EP-2 te gebruiken. Live gebruikte hij een paar units: één voor zijn Theremin en één voor zijn gitaar.

Naast gebruik als tape-echo, werd de EP-2 gebruikt om de inputfase van een versterker harder aan te drijven om extra overdrive te bereiken.

Sola Sound Tone Bender

De Tone Bender was een groot deel van Pages sound in de vroege dagen, vooral in zijn pre-Marshall-periode. Er wordt gezegd dat hij de Tone Bender in zijn opstelling hield tot begin jaren '70, waarna hij zijn toon volledig uit de versterker wilde halen.

Het is niet zeker bekend of Page een Tone Bender gebruikte op Led Zeppelin IV, maar aangezien er veel lagen overdubbing waren, kan hij het ergens gebruikt hebben voor extra textuur.

Get the gear banner | Boost Guitar Pedals

Krijg de gitaartoon van Jimmy Pages Led Zeppelin IV

Gitaar

Een geweldig startpunt voor elke Jimmy Page-geïnspireerde opstelling is een Les Paul van een of ander type. Tegenwoordig zijn er Les Pauls voor alle prijsklassen, variërend van de meer instapmodel-prijzen van Epiphone tot Gibson Custom Shop-recreaties van klassieke gitaren uit de jaren '50.

Als je het budget aan de vriendelijke kant wilt houden, kun je naar de range van Les Pauls van Epiphone kijken. De Epiphone "Inspired by Gibson 1959 Les Paul" zou een geweldig startpunt zijn.

Als je Jimmy's Telecaster-tonen op een budget wilt recreëren, zijn een Squier Classic Vibe Telecaster of een Fender Player II Telecaster echt goede plekken om te beginnen. Als je je budget kunt oprekken, maakt Fender ook een replica van Pages Dragon Telecaster voor net minder dan £1.500!

Voor degenen van jullie die de visuele look van de tweehals willen maar zonder de prijs van een Gibson EDS-1275, kijk dan naar de Harley Benton DC-Custom II, een betaalbare interpretatie van dit klassieke tweehalsontwerp.

Harley Benton DC-Custom II

Harley Benton DC-Custom II. Bron: Harley Benton

Versterker

Het goede nieuws is dat zowel Supro als Marshall versterkers te koop hebben die je gemakkelijk in de tonale buurt van Led Zeppelin IV kunnen krijgen.

Supro heeft een kleine 15w 1x12 combo bekend als de Amulet, die de perfecte grootte heeft om op te knallen om die gepushte buis-tonen te krijgen. Supro biedt de Amulet ook aan als 1x10 combo als je op zoek bent naar sommige van Jimmy Pages vroegste Zep-tonen.

De Origin-range van Marshall versterkers zijn beschikbaar als combos of heads, en zijn low-wattage, betaalbare, vintage-voiced ontwerpen die een geweldig startpunt zijn voor die klassieke Zeppelin crunch. Als je iets dieper wilt graven, kijk dan naar de Marshall Studio SV20H head, die een 20W versterker is gebaseerd op de 1959 Super Lead die een vaste waarde was in Pages live-opstelling.

Pedalen

Hoewel er niet wordt gezegd dat Page veel gitaarpedalen gebruikte op Led Zeppelin IV, zijn er enkele pedalen die de preamp van een mengtafel emuleren en nuttig kunnen zijn voor het recreëren van sommige van de DI-tonen op het album, zoals "Black Dog".

De JHS Colour Box geeft je die klassieke '60s en '70s DI-tonen van een mengtafel-preamp die tot verzadiging wordt gepusht, die onmogelijk te recreëren zijn met een conventionele versterkeropstelling.

[product=drunk-beaver-taras-bulba-v2]
De Taras Bulba is een dual-mode Mk 1.5 & Mk II Tone Bender die barst van de moderne functies. De Mk II staat bekend om zijn gladde sustain dankzij zijn 3-transistorontwerp, terwijl de Mk 1.5 (een onofficiële naam gegeven aan de overgangs-2-transistor circuit) een inspiratie was voor de Dallas Arbiter Fuzz Face. Sommige van de grootste namen in de rock hebben een Tone Bender gebruikt, waaronder Jimmy Page, Jeff Beck en Mick Ronson.
[/product]


[product=formula-b-mini-bender-combo]
De Formula B Mini Bender Combo is wat elke Tone Bender-fan verlangt: een recreatie van twee van zijn meest beroemde circuits, de Mk 1.5 en Mk II. De Mini Bender Combo gebruikt 3 NOS Sovjet germanium transistoren en bevat een ingebouwde spanningsomvormer om stroom naar de transistoren te voeden, waardoor de noodzaak wordt vermeden voor een positieve-ground voeding zoals de originelen vereisten, wat betekent dat je een voeding kunt delen met andere pedalen zonder problemen.
[/product]


[product=drunk-beaver-lighthouse]
De Drunk Beaver Lighthouse is een tape-stijl delay die tot 700ms aan delay-tijd biedt, een schakelbare Echoplex preamp-stijl EQ-respons, en een modulatiegedeelte. Perfect voor vintage-geïnspireerde geluiden!
[/product]

Led Zeppelin IV Tracklist

1. Black Dog
2. Rock and Roll
3. The Battle of Evermore
4. Stairway to Heaven
5. Misty Mountain Hop
6. Four Sticks
7. Going to California
8. When the Levee Breaks


Ook in Uitrusting van de goden

John Frusciante from American rock band Red Hot Chili Peppers performing at Tottenham Hotspur Stadium in London, England on July 21, 2023
John Frusciante's gear op By the Way: de '62 Strat, de Marshall Major en de belangrijkste pedalen

door Leigh Fuge 03 november 2026 11 min lees

Toen John Frusciante in 1998 terugkeerde bij de Red Hot Chili Peppers, hielp hij een van de meest geprezen periodes uit de geschiedenis van de band binnen te slepen...

Somewhere in Time album artwork | Boost Guitar Pedals
Iron Maidens uitrusting op Somewhere in Time (1986): gitaren, versterkers en effecten

door Leigh Fuge 16 oktober 2026 6 min lees

De gitaren, versterkers en effecten achter Iron Maidens Somewhere in Time (1986) – van de custom Jackson superstrat tot de Gallien-Krueger 250ML.

The tone behind "No One Knows": Josh Homme's Songs for the Deaf rig | Boost Guitar Pedals
De klank achter "No One Knows": Josh Homme’s Songs for the Deaf-opstelling

door Leigh Fuge 17 september 2026 8 min lees

Duik diep in Josh Homme's gitaaruitrusting en sound op Queens of the Stone Ages' pocket rocket-release uit 2002, Songs for the Deaf.