Gratis verzending binnen het VK bij bestellingen boven £ 150!
0

Je winkelmandje is leeg

Shop Pedalen & Accessoires
MERKEN
Blogs
Over

Somewhere in Time blijft een van de meest kenmerkende albums in het oeuvre van Iron Maiden, waarin de agressie van de vroege platen van de band en klassiek Heavy Metal gitaarwerk samenkomen met de futuristische, gepolijste productie en technologie van het midden van de jaren tachtig.

Stereogitaartonen, weelderige chorus-effecten en gitaarsynths brachten Maiden naar nieuw terrein, terwijl ze tegelijkertijd hun kenmerkende tweegitaar-aanval behielden die de band definieerde. Vanaf de openingsmomenten van het eerste nummer, “Caught Somewhere in Time”, is het verschil meteen duidelijk.

In deze gids kijken we naar de gitaren, versterkers en effecten die Adrian Smith en Dave Murray gebruikten op Somewhere in Time – enkele van de meest kenmerkende gitaartonen van de jaren tachtig.

Welke gitaren gebruikte Iron Maiden op Somewhere in Time?

Dave Murray & Adrian Smith tijdens de Somewhere on Tour 1986/87 tournee

Dave Murray & Adrian Smith tijdens de Somewhere on Tour 1986/87 tournee. Foto: Ross Halfin

Fender Stratocaster (Dave Murray)

Tegen het midden van de jaren tachtig hadden de Stratocasters van Murray doorgaans humbuckers, die goed pasten bij zijn vloeiende leadspel. De exacte gitaren die tijdens de opnamesessies werden gebruikt, zijn niet goed gedocumenteerd, maar hot-gerode Strat-stijl gitaren vormden een groot deel van zijn rig in die periode.

Het originele Gear Monkey-interview beschrijft zijn voormalige Paul Kossoff 1957 Stratocaster als de gitaar die hij gebruikte op de eerste acht albums van Maiden, waaronder Somewhere in Time. Murray vertelde hoe hij die gitaar had gevonden:

"Hij was vroeger van Paul Kossoff van Free... Ik zag hem in een Engels tijdschrift genaamd Melody Maker worden aangeboden, en ik ging kijken. Ik heb de serienummers gecontroleerd om zeker te weten dat het zijn gitaar was!

"Hij gebruikte die gitaar voor veel van de nummers van Free. Ik zag hem hem zelfs vele jaren geleden gebruiken tijdens een optreden van Free met ‘My Brother Jake’ op een Engels televisieprogramma genaamd Top of the Pops. Ze waren een van mijn favoriete bands, en ik moest die gitaar hebben omdat hij van Kossoff was."

In een Guitar World-interview uit november 1983 beschreef Murray een DiMarzio Super Distortion bij de brug en een DiMarzio PAF bij de hals. Over tremolo's zei Smith in januari 1986 dat Murray een Kahler-systeem gebruikte.

De door fans samengestelde MaidenFans-inventarissen vermelden een tweede zwarte Strat, geïdentificeerd als een model uit 1964, en een lichtblauwe ESP Strat-stijl gitaar onder de instrumenten die Murray gebruikte voor de Somewhere on Tour in 1986/87.

Custom Jackson superstrat (Adrian Smith)

De witte custom Jackson van Adrian Smith werd een van de meest iconische gitaren van de Somewhere in Time-periode van Maiden.

Smith beschreef zelf de bouw in een gezamenlijk interview met Steve Harris in One Two Testing in januari 1986: een HSH-microfoonopstelling, esdoorn-vingerbord, zwart toetsenblad en Floyd Rose, met een coil split op de humbucker bij de brug en de halsvorm gekopieerd van zijn 1955 Strat. Op dat moment had hij de nieuwe gitaar nog niet in een werksituatie gebruikt.

De MaidenFans-inventaris vermeldt een tweede witte Jackson die werd gebruikt voor de tournee van 1986/87 – geen toetsenblad, esdoorn hals, chromen Floyd Rose en ingebouwde Roland-synthbediening – samen met een witte Jackson Soloist met één humbucker en één single coil als reserve.

Gitaarsynths

Roland G-707 gitaarsynthesizer

Roland G-707 controller, getoond ter referentie. Het gebruik ervan op Somewhere in Time is niet bevestigd.

Een van de bepalende geluiden van de Somewhere in Time-periode van Maiden is de gitaarsynth. In het interview uit januari 1986 zei Smith dat hij al aan het experimenteren was met een Roland gitaarsynth – de “Roland 700” die hij noemde is waarschijnlijk de GR-700 – en op zoek was naar manieren om verder te gaan dan traditionele Heavy Metal-tonen.

Dit was de eerste keer dat Iron Maiden gitaarsynths op een album gebruikte, met atmosferische texturen die het album zijn futuristische gevoel gaven. Je hoort het meteen in de openings swells van “Caught Somewhere in Time”.

De personeelslijst van het album vermeldt gitaarsynthesizer bij zowel Smith als Murray, wat betekent dat beide gitaristen synths op de plaat gebruikten – hoewel de specifieke gebruikte synths niet zo goed gedocumenteerd zijn.

Smith heeft ook een Roland gitaarsynth-geluid gekoppeld aan het schrijven van “Wasted Years”, maar meer als een idee achter de riff dan als iets dat je op het voltooide nummer kunt horen.

Gitaarversterkers gebruikt op Somewhere in Time

Gallien-Krueger 250ML

Gallien-Krueger 250ML

In plaats van te vertrouwen op hun gebruikelijke Marshall stacks, gebruikte Maiden transistorversterkers voor een groot deel van de gitaartrackings op dit album. Smith heeft gezegd dat hij Murray ze had laten horen. Het model dat de gitaristen van Maiden gebruikten was waarschijnlijk de compacte Gallien-Krueger 250ML: de eigen advertenties uit die periode van Gallien-Krueger noemt het op de tournee van Maiden in 1986/87, en MaidenFans-verslagen over het album noemen dezelfde versterker.

De 250ML leverde enorme stereotonen voor zo'n kleine combo: ingebouwde Stereo Chorus, een korte Echo, Compressie op kanaal A, een vierband EQ en Distortie, zoals een beoordeling uit december 1986 uiteenzet. De output was 100 watt in stereo: 50 watt per zijde.

Het brede, gepolijste choruskarakter dat het leverde, definieert de plaat, en je kunt het overal horen op nummers zoals “Wasted Years” en “Stranger in a Strange Land”.

Pedalen en effecten rond de Somewhere in Time-periode

De eerdere interviews en live rigs van het duo geven ons een dichtere blik op de pedalen die ze gebruikten voordat ze overstapten op Gallien-Krueger versterkers.

Ibanez Tube Screamer

De Ibanez Tube Screamer zat al in de rig van Smith in november 1983, waar hij deze noemde naast een MXR Micro Amp, een Flanger en een Boss Chorus.

Boss DD-2

Boss DD-2

Foto: BOSS

De Boss DD-2 Digital Delay verschijnt in de live rig van Smith in een apparatuurdiagram uit juli 1985, naast zijn EQ en Boost pedalen.

Beide rigs in juli 1985

International Musician & Recording World publiceerde diagrammen van de live rigs van beide gitaristen in juli 1985, vóór de Somewhere in Time-sessies.

Murray gebruikte een FET preamp, een MXR 10-band Graphic EQ, een MXR Distortion, een Phase 90 en een Cry Baby Wah in een Pete Cornish splitter en switcher, die twee aangepaste Marshall 50W koppen en 4x12s voedde, met een Korg tuner aangesloten op de Cornish-unit.

De ketting van Smith was een Boss GE-7 Graphic EQ, een Boss DD-2, een MXR Micro Amp en een MXR 10-band EQ in een Cornish splitter, dan uit naar Marshall 50W en 100W koppen met 4x12s, met een derde tak die een Tom Scholz Rockman in een andere 100W Marshall draait.

Krijg het Somewhere in Time-geluid

Het goede nieuws is dat je geen zeldzame vintage apparatuur nodig hebt om dicht bij het Somewhere in Time-geluid te komen! De Gallien-Krueger versterkers die zoveel van het karakter van Somewhere in Time leverden, kunnen tegenwoordig worden vervangen door een modelversterker of digitale multi-effectenunit. De Blackstar ID en de Boss Katana zijn geweldige startpunten, omdat ze een reeks clean en overdriven tonen bevatten naast ingebouwde effecten.

Stel je versterker in op een mids-forward stem en combineer hem met een superstrat-stijl gitaar geladen met humbuckers, en je bent goed onderweg om deze mid-'80s Maiden-toon te krijgen.

Veel van het geluid van het album komt van de brede stereo Chorus, dus of het nu amp-modelling of een pedaal is, zorg ervoor dat je Chorus-effect is ingesteld op breed en subtiel in plaats van zwaar gemoduleerd.

Stel vervolgens een plate-stijl Reverb in om de gepolijste jaren tachtig studio-ambiance te recreëren.

Voor je cleantonen, zorgt wat Compressie voor een gelijkmatige picking en voegt sustain toe. Een langzamere attack-instelling laat meer van de plectrumtransiënt door, wat kan helpen met die percussieve jaren tachtig attack; stel vervolgens de release af op wat je speelt.

[product=fredric-effects-zesty-comp]
Een eenvoudige maar karaktervolle compressor om je gitaar door te laten knallen.
[/product]

Een pedal in Tube Screamer-stijl voor de versterker helpt ook om de toon te vormen door het laag einde strakker te maken en de mids naar voren te duwen. Houd de gain laag als je meer midrange-push wilt zonder extra distortie. 

[product=formula-b-that-screamer-overdrive-pro-4558]
Een boutique groene machine met vier Tube Screamer-modi – TS808, TS9, TS10 en een gecombineerde TS808/TS10 – gebaseerd op het geluid van echte vintage units voor volledige nauwkeurigheid.
[/product]

Somewhere in Time tracklijst

  1. "Caught Somewhere in Time" - 7:22
  2. "Wasted Years" - 5:06
  3. "Sea of Madness" - 5:42
  4. "Heaven Can Wait" - 7:24
  5. "The Loneliness of the Long Distance Runner" - 6:31
  6. "Stranger in a Strange Land" - 5:43
  7. "Deja-Vu" - 4:55
  8. "Alexander the Great" - 8:35

Ook in Uitrusting van de goden

John Frusciante from American rock band Red Hot Chili Peppers performing at Tottenham Hotspur Stadium in London, England on July 21, 2023
John Frusciante's gear op By the Way: de '62 Strat, de Marshall Major en de belangrijkste pedalen

door Leigh Fuge 03 november 2026 11 min lees

Toen John Frusciante in 1998 terugkeerde bij de Red Hot Chili Peppers, hielp hij een van de meest geprezen periodes uit de geschiedenis van de band binnen te slepen...

The tone behind "No One Knows": Josh Homme's Songs for the Deaf rig | Boost Guitar Pedals
De klank achter "No One Knows": Josh Homme’s Songs for the Deaf-opstelling

door Leigh Fuge 17 september 2026 8 min lees

Duik diep in Josh Homme's gitaaruitrusting en sound op Queens of the Stone Ages' pocket rocket-release uit 2002, Songs for the Deaf.

IV from Sleep Token performing live on stage at Aftershock 2023, playing his Jackson Custom Shop Monarch guitar
De geheime tuning van Sleep Token: De volledige breakdown van de IV-gitaarrig

door Leigh Fuge 13 augustus 2026 6 min lees

De volledige gitaarset-up van Sleep Token IV uitgelegd, inclusief de stemming die hij liever geheim had gehouden...