Gratis verzending binnen het VK bij bestellingen boven £ 150!
0

Je winkelmandje is leeg

Shop Pedalen & Accessoires
MERKEN
Blogs
Over

Toen Queens of the Stone Age in 2002 Songs for the Deaf uitbrachten, namen ze de stoffige, hypnotiserende riffs van Desert en Stoner Rock en maakten er iets van dat hun klim naar stadions over de hele wereld inluidde.

Met Dave Grohl op de drums, samen met Josh Homme en bassist Nick Oliveri, bracht het album enkele van de grootste tracks van QOTSA voort, waaronder "No One Knows", "Go with the Flow" en "First It Giveth".

In het middelpunt van alles staat Homme's onmiskenbare gitaarsound. Het is zwaar zonder te vertrouwen op enorme hoeveelheden vervorming, vol zonder modderig te worden, en zit boordevol met een nevelig, bijna cocked-wah middengebied dat zijn riffs door de enorme drum- en basaanval van Grohl en Oliveri laat snijden.

Homme is ook berucht om zijn geheimzinnigheid over hoe hij zijn tonen creëert en welke apparatuur hij kiest, wat Songs for the Deaf een bijzonder interessant album maakt vanuit een apparatuurperspectief.

Gelukkig heeft producer Eric Valentine sindsdien in interviews enkele van de opnametechnieken achter "No One Knows" onthuld, terwijl Homme's gitaren en tournee-uitrusting uit die periode ons een duidelijker beeld geven van de instrumenten achter een van de meest kenmerkende gitaaronderopjes van het begin van de jaren 2000.

Welke gitaren gebruikte Josh Homme op Songs for the Deaf?

Ovation Ultra GP

1984 Ovation Ultra GP. Credit: Cleveland Guitar/ Reverb

Ovation Ultra GP

De Ovation Ultra GP is de gitaar die het meest nauw verbonden is met Homme's vroege geluid. Ovation's kortstondige poging tot een conventionele solid-body elektrische gitaar, gebouwd in het midden van de jaren 80, was geen commercieel succes. De productie was beperkt, en het model is sindsdien een zeldzame vondst geworden.

In plaats van te vertrouwen op de gebruikelijke Les Paul- en Stratocaster-formule, ontwikkelde Homme een smaak voor ongebruikelijke instrumenten. Hij had meerdere Ultra GP's, die hij gebruikte tijdens Kyuss en het vroege Queens of the Stone Age, en ze bleef spelen tijdens de tourneeperiode van Songs for the Deaf.

Met een mahoniehouten constructie en dubbele humbuckers zit de Ultra GP ruwweg in het Gibson-territorium. De fabrieksingebouwde DiMarzio Super 2 humbuckers gaven hem echter een helderdere, agressievere rand. Die extra definitie in het hoog is vooral nuttig in C Standard, waar donkerdere pickups een zware riff snel in een modderige kunnen veranderen.

Homme wordt ook sterk geassocieerd met het gebruik van de hals-pickup voor zijn kernklank – een onconventionele keuze voor zware gitaarmuziek, waar spelers meestal grijpen naar de helderdere, strakkere brug-pickup. In combinatie met ingetogen gain en een assertief middengebied produceert het het dikke maar artikulatievolle karakter dat in het vroege QOTSA te horen is.

Maton Mastersound MS520

De video van “No One Knows” toont Homme beroemd genoeg terwijl hij een Maton Mastersound MS520 bespeelt, en Maton-gitaren werden een zichtbaarder onderdeel van zijn live-arsenaal rond de Songs for the Deaf-periode.

Er is geen definitief bewijs dat die gitaar op het album zelf voorkomt. Echter, Homme gebruikte hem veel op het podium, dus het is redelijk om hem te zien als een belangrijk onderdeel van zijn werk-rig van die tijd, in plaats van een harde claim te maken over de sessies.

Zijn relatie met Maton leverde later het semi-hollow BB1200 JH-signaturemodel op. Dat behoort tot een latere fase van het Homme-verhaal, in plaats van de originele Songs for the Deaf-sessies.

Josh Homme's gitaarstemming

De stemming is centraal voor de QOTSA-klank. Homme schreef, nam vaak op en speelde in C Standard:

Van laag naar hoog is dit: C F B♭ E♭ G C

Dat is twee hele stappen onder de standaard stemming, dus bekende toonladders en akkoordvormen werken nog steeds terwijl de gitaar meer gewicht draagt. Combineer het met heldere, matig krachtige humbuckers, gecontroleerde gain en veel mids, en je bent voor het grootste deel op weg naar het kernrecept van Homme.

Homme zou deze lagere stemming combineren met een medium gain-niveau en een mid-zware toon om zijn kenmerkende geluid te krijgen.

Welke versterkers gebruikte Josh Homme op Songs for the Deaf?

Homme's geluid was niet gebouwd rond een bekende Marshall- of Fender-formule. In plaats daarvan gebruikte hij een mix van buizen-, solid-state- en hybride versterkers, waarbij hij vaak apparatuur koos om zijn karakter in plaats van zijn prijslabel of afkomst.

Ampeg VT-40

De Ampeg VT-40 is waarschijnlijk een van de belangrijkste versterkers in Josh Homme's gitaarrig van 2002. De VT-40, geïntroduceerd in het begin van de jaren 70, is een verpletterend luid 4x10 buizencombo met een vermogen van ongeveer 60 watt.

Homme had een VT-40 sinds hij jong was, en het vermogen ervan om de mids te duwen gaf QOTSA een andere tonale ruimte dan de zwaar gescoopte gitaargeluiden die de metal van het begin van de jaren 2000 domineerden.

Foto's van de “No One Knows”-sessies tonen de VT-40 naast de andere versterkers die werden gebruikt om de gitaargeluiden van het album vorm te geven.

Peavey solid-state versterker

Tijdens de sessies maakte Homme ook gebruik van solid-state Peaveys uit zijn collectie. Eric Valentine heeft bevestigd dat een kleine Peavey Decade oefenversterker werd gebruikt op “No One Knows” – maar als basversterker. In Valentine's woorden “eindigde het als de meerderheid van de bassound”.

De gitaren volgden een vergelijkbare onconventionele route. Valentine heeft beschreven hoe hij een van Homme's transistor Peaveys met zijn buizenversterkers mengde om het gitaargeluid op te bouwen, waarbij de Peavey een harder, minder conventioneel karakter bijdroeg dat de warmere Ampeg aanvult. Het is een nuttige herinnering dat de juiste versterker degene is die de juiste textuur biedt, niet noodzakelijkerwijs degene met het meest indrukwekkende logo.

Tube Works RT-2100

Tube Works RT-2100. Credit: Metro Sound & Music/ Reverb

Tube Works RT-2100

Josh Homme gebruikte Tube Works MosValve-apparatuur al sinds zijn Kyuss-dagen, met name de RT-2100-serie.

Deze ongebruikelijke versterkers combineren een buizen-aangedreven preamp-sectie met een solid-state vermogenssectie – nog een voorbeeld van Homme die het conventionele all-buizen rockgitaar-recept vermijdt.

Voor “No One Knows” mengde Valentine de Tube Works-versterker met een van Homme's solid-state Peaveys om het kernritmegeluid te creëren.

Welke effectpedalen gebruikte Josh Homme op Songs for the Deaf?

Gezien de dichte aard van het QOTSA-geluid is het gemakkelijk om te denken dat een overvloed aan Fuzz- en Drive-pedalen hier ook deel uitmaakt van de vergelijking, maar Josh Homme gebruikte pedalen eigenlijk zeer spaarzaam tijdens deze periode. Het grootste deel van de toon kwam van het mengen van versterkers, maar er waren een paar pedaal-keuzes om dingen op gang te helpen.

2001 ZVEX Super Hard On

2001 ZVEX Super Hard On. Credit: Murph's Magic Tones/ Reverb

ZVEX Super Hard On

Josh Homme's gitaartechnicus Dan Druff heeft eerder onthuld dat de Super Hard On een van de belangrijke pedalen was die rond de Songs for the Deaf-periode werd gebruikt.

Ondanks de provocerende naam is de SHO in essentie een zeer eenvoudige clean boost met één knop om het boostniveau te controleren.

In plaats van zelf gain toe te voegen, kan de SHO het signaal dat een versterker raakt veel harder duwen, waardoor de versterker zelf gaat breken en verder gaat in een rijke, harmonische overdrive.

Deze duw in de versterkers is deel van de Josh Homme gitaar-toon. De SHO voegt geen kleur toe; hij duwt de versterkers gewoon een klein beetje verder.

Boss SD-1 Super Overdrive

De bescheiden Boss SD-1 verscheen ook in Homme's vroege Queens of the Stone Age-rig en werd gedocumenteerd in zijn live-opstelling tijdens de Songs for the Deaf-periode.

In plaats van het als een conventionele Overdrive te gebruiken, hield Homme de drive laag en gebruikte hij de level- en toonregelaar van het pedaal om de versterker te duwen en vorm te geven – vergelijkbaar met hoe veel Metalspelers een Tube Screamer in een 5150 voor een vergelijkbaar doel gebruikten.

Maestro Parametric Filter

Maestro Parametric Filter. Credit: Godlyke Distributing

Maestro Parametric Filter

Eén pedaal dat echt hielp om de QOTSA-klank te definiëren was de vintage Maestro Parametric Filter uit de jaren 70. Het kan een gekozen frequentie versterken of verlagen, waardoor de gitaar in een smal, vocaal klinkend middengebied kan worden geduwd.

Homme gebruikte er een voor het eerst tijdens de Rated R-sessies die voorafgingen aan Songs for the Deaf. Die cocked-wah-stijl middenfocus werd een kenmerkend onderdeel van de gitaar-toon van de band en blijft een nuttig referentiepunt wanneer je hun geluid achternajagt.

Hoe krijg je Josh Homme's Songs for the Deaf-toon op een budget

Homme's eigen rig vertrouwde op zeldzame gitaren en vreemde versterkers, maar de onderliggende aanpak is toegankelijk en betaalbaar: een humbucker-geladen gitaar gestemd in C Standard, een mid-forward versterkergeluid, een clean Boost of SD-1-stijl Overdrive met de drive laag ingesteld, en een EQ die je de mids laat controleren.

Gitaar

Elke dubbele humbucker-gitaar zal een goed startpunt zijn hier, maar voor de meest authentieke vibe moet je mikken op iets met een vergelijkbare mahoniehouten constructie als Josh's favoriete Ovations. Een geweldige, budgetvriendelijke optie zou een Epiphone Les Paul kunnen zijn.

Het belangrijke punt is helderheid. Kies vintage-voiced pickups die gedefinieerd blijven in C Standard; overdreven hete of donkere pickups kunnen lage riffs heel snel in een brij veranderen. Zet de stemming naar C Standard, gebruik de hals-pickup meer dan je normaal zou doen, en laat die riffs los!

Versterker

Je hoeft geen VT-40 te gaan zoeken. Zoek naar een responsieve mid-gain versterker met nuttige EQ-controles, en experimenteer vervolgens met goedkope of uit de mode geraakte solid-state opties op de tweedehandsmarkt. Je vindt misschien zelfs wat oude Ampeg of Peavey versterkers ergens in de vrije natuur voor een prikkie. Ga op jacht en vind iets cools!

Wat je ook bemachtigt, houd het laagste gebied onder controle en duw de mids harder dan je normaal zou doen. Een versterker met een schakelbare middenfrequentie-regelaar is bijzonder nuttig, maar niet essentieel. Het doel is een gefocust, droog, mid-forward geluid, niet een enorme deken van gain.

Pedalen

Je kunt gemakkelijk een deel van Homme's pedaal-lineup op een budget nabootsen omdat je alleen drie hoofdbestanddelen nodig hebt: een clean Boost, een mid-gefocuste Overdrive en een parametrische EQ.

Voor de Boost, check iets betaalbaars en betrouwbaars zoals de TC Electronic Spark Mini, of als je een geweldige kleinere bouwer wilt steunen, de Kink Guitar Pedals PC Boost is een leuke, boutique manier om die versterkers een beetje harder te laten koken.

[product=kink-guitar-pedals-pc-boost]
Een boutique boost binnen je budget! Laat je buizen koken met dit miniscule maar ongelooflijk effectieve pedaal.
[/product]

Een van Josh Homme's Overdrive-pedalen naar keuze was de Boss SD-1, die blijft moeilijk te verslaan voor de prijs. Gebruik het als een boost en EQ-vormgever in plaats van als je belangrijkste bron van gain. Elke vergelijkbare SD-1 of Tube Screamer-stijl drive zal je in hetzelfde gebied krijgen.

[product=nobels-odr-1x]
De ODR-1X behoudt het kernkarakter van de originele ODR-1 - bekend om zijn open, natuurlijke geluid met laagste gebied-aanwezigheid - terwijl het zijn potentieel uitbreidt met verschillende kwaliteit-van-het-leven wijzigingen. Als een veelzijdige drive voor je QOTSA-rig, is het precies wat je nodig hebt!
[/product]

Volgende komen we bij de EQ. Je zou technisch gezien kunnen kiezen voor iets als een Boss GE-7 EQ-pedaal, wat je in de buurt krijgt, maar voor meer precieze middengebied-controle zoek je een parametrische of semi-parametrische EQ. 

[product=lichtlaerm-audio-amber-spyglass-studio-grade-hybrid-eq]
De Amber Spyglass is een studio-grade vierband EQ met een semi-parametrische middenregelaar en voetschakelaar-middenboost – ideaal voor het toevoegen van die extra kick aan gefocuste riffs of leads.
[/product]

Er is ook de Skeleton Key, van Funny Little Boxes, die is ontworpen om niet alleen één stuk van de puzzel te vangen, maar het algehele geluid en gevoel van Homme's opstelling. Het is de moeite waard om naar te kijken als je niet meerdere losse pedalen kunt betalen maar zijn toon wilt raken.

Songs for the Deaf tracklijst – UK speciale editie

  1. The Real Song for the Deaf (verborgen pre-gap track)
  2. You Think I Ain’t Worth a Dollar, but I Feel Like a Millionaire
  3. No One Knows
  4. First It Giveth
  5. A Song for the Dead
  6. The Sky Is Fallin’
  7. Six Shooter
  8. Hangin’ Tree
  9. Go With the Flow
  10. Gonna Leave You
  11. Do It Again
  12. God Is in the Radio
  13. Another Love Song
  14. A Song for the Deaf
  15. Mosquito Song
  16. The Lost Art of Keeping a Secret (live at the Troubadour)
  17. Everybody’s Gonna Be Happy

Ook in Uitrusting van de goden

John Frusciante from American rock band Red Hot Chili Peppers performing at Tottenham Hotspur Stadium in London, England on July 21, 2023
John Frusciante's gear op By the Way: de '62 Strat, de Marshall Major en de belangrijkste pedalen

door Leigh Fuge 03 november 2026 11 min lees

Toen John Frusciante in 1998 terugkeerde bij de Red Hot Chili Peppers, hielp hij een van de meest geprezen periodes uit de geschiedenis van de band binnen te slepen...

Somewhere in Time album artwork | Boost Guitar Pedals
Iron Maidens uitrusting op Somewhere in Time (1986): gitaren, versterkers en effecten

door Leigh Fuge 16 oktober 2026 6 min lees

De gitaren, versterkers en effecten achter Iron Maidens Somewhere in Time (1986) – van de custom Jackson superstrat tot de Gallien-Krueger 250ML.

IV from Sleep Token performing live on stage at Aftershock 2023, playing his Jackson Custom Shop Monarch guitar
De geheime tuning van Sleep Token: De volledige breakdown van de IV-gitaarrig

door Leigh Fuge 13 augustus 2026 6 min lees

De volledige gitaarset-up van Sleep Token IV uitgelegd, inclusief de stemming die hij liever geheim had gehouden...